Zaman karmaşası şiiri zamanı ve insanın var oluşunu felsefi bir melankoli ile dizelere taşıyor. Çok şey söylemeye gerek yok, bırakayım da dizeler kendi konuşsun. Yaşam ve büyün gerçekliğimiz, varoluşumuz, zaman ve yer algımız zihnimizin gücü. Gerisi mi? Bir bilinmez…
Bu şiir Google Play Kitaplar’da “İnsan Kalmanın Anısı” adlı kitabın içinde. e-Pub formatındaki kitabı satın alarak katkıda bulunabilirsiniz. Kitap için buraya dokunun.
Zaman Karmaşası
Hissediyorum…
Geçmiş,
Geleceğin uzak bir köşesinde kaldı.
Ve artık beklemek,
Zamanın o tek yönlü akışını
Karmaşık bir algıya bıraktı;
Bütün düşüncelerimde…
Artık dönüşü yok
Bırak artık, çek git!
Hep aynı zaman döngüsünde
Bir tutsak bütün aşklar,
Bütün mevsimler,
Güzel gün batımları,
Yaşamaya değer şeyler,
Bu güzel şehir.
Hissediyorum…
Öyle yavaş işliyor ki
Çılgınca geçen saatler
Ruhumun evreninde…
Artık donmuş bir anın
Buz tutmuş soğuk yüzü gibi,
Ağırdan ağıra damla damla erir zaman…
Ben ise,
Tutsağım zaman içerisinde…
Zaman ise
Varlık ile yokluk arasındaki arabulucu…
Şu anda öyle yavaş işliyor ki saatler
Ulaşmak artık ne mümkün…
Artık geleceğin bir yerinde rehin kaldı
Bütün şarkılar,
Bütün aşklar,
En güzel cümleler…
