Bugün nedir? Yarın ve gelecek aslında zihnimizin kolay işlemesini sağlayan psikolojik bir zaman algılama birimleridir.
Zaman gerçekten de psikolojik bir süreç midir? Zamanın farklı aktığı, hayallerimizin ötesinde gerçekliğin oldu boyutlar var mıdır? Bir hiper küpün içerisindeki trilyonlarca boyuttan sadece biri midir bizim algıladığımız zaman boyutu. Belki de başka varlıklar için zaman basit ve hükmedilebilir bir boyuttur. Biz insanlar bütün bilgisizliğimize rağmen, tek gerçekliğimiz olan mevcut yaşamlarımızı neden karıştırıyoruz? Bu sevgisizliğimizin nedeni nedir?
Zaman: Bir Şarkının Kayıp Sözleri gibidir. Yalnızlık temalı bu şiirim, gelecek günlerden, geçmişten bahsediyor. Zamanın görece bir kavram ve tamamen psikolojik bir süreç olduğunu da şiirimde unutmadım. Kendini arama, içsel yolculuk temalı şiiri okuyup yorum yapmayı unutmayın.
Bu şiir Google Play Kitaplar’da “İnsan Kalmanın Anısı” adlı kitabın içinde. e-Pub formatındaki kitabı satın alarak katkıda bulunabilirsiniz. Kitap için buraya dokunun.
Uzay Zamanda Yalnızlık
Artık yalnızlık zamanı
Geleceğin bir köşesinde kayboldu yalnızlık,
Oysa yarın gelecekti,
Beraber yok olacaktık
Günler öncesinden…
Şimdi geleceğin
Uzak bir köşesinde kaybolacağım;
Unutulan bir şarkının
Yarım kalmış sözleri gibi,
Hep eksik kalacağım…
Uzay ile zamanı
Birbirinden ayrılmayan
Vefalı sevgililer gibi
Birleştirmişti Einstein…
Bu büyük karmaşada,
Karanlıklar içinde,
Parçaladı zamanı Kronos,
Bir araya gelmez artık,
Ayrıldı yeminlerle birbirine bağlanan,
Uzay ve Zaman.
Artık ikisi de kendi yolunda,
Kronos, ah! Seni beceriksiz tanrı!
Üç boyutlu uzay içinde
Sıkışıp kaldık yalnızlığımızın deliliğinde.
Bu kadar zor olmamalıydı,
Bir parça huzur, bir parça mutluluk,
Bir parça barış ve aydınlık…
Hep öteki gördük bir diğerini,
Hep darp ettik ruhumuzu…
Görülmeyen,
Birbiri içinde kıvrılmış
Başka boyutlara kaçsam;
Her şeyden uzaklarda,
Ayrılsam zamanın esaretinden,
Kaçıp kurtulsam içsel hapishanemden.
