Schrödinger’in kedisi Zaman ve Olasılıklar İçinde şiiri okumadan önce. Seçme şansı bizim olsaydı neleri seçerdik? Seçemediğimiz her bir olasılık farklı bir evrende mi yaşanıyor? Şiirler yaşamla, bilimle yani gerçeklikle de ilgili olmalı.
Sadece duygusal kurgular, sanat için yazılan, kalıplara, ölçülere, kafiyelere sıkıştırılmış mahkumlar olmamalı. Bilim, astronomi, ve teknoloji de artık şiirlere girmeli. Yoksa şiir klasik aşk meşk duygularının ötesine geçmez. Geleceğin yapay zekâ ve humanoid çağında evrensel bir varlık olacak insan eski dünyaya ait şiir tarzını bırakmalı. Daha kozmik şiirler yazmalı şairler… Bilinç-beyin, beden-ruh ikilemi sadece bir yanılsama. Sadece insan beyni var ve beynin içindeki süreçler. Bu süreçler bazen “bilinç” bazen “ruh” bazen de “kozmik görüşler” oluyor. İnsan beyninin kalıp ve örüntü gücünün eğlencesi de şiirlerde, romanlarda, bilim kurguda apayrı bir dünyanın kapılarını açıyor.
Bu şiir Google Play Kitaplar’da “İnsan Kalmanın Anısı” adlı kitabın içinde. e-Pub formatındaki kitabı satın alarak katkıda bulunabilirsiniz. Kitap için buraya dokunun.
Zaman ve Olasılıklar İçinde
Zaman çizgisi değişse de
Hep aynı kaderin cilvesi,
Sanki bir öncekinden haberdar gibi
Aynı rengin farklı tonlarına benzercesine
Hep hoşça kal diyor bana bütün sevgiler…
Bazen Schrödinger’in kedisi gibi
Sıkışıp olasılıklar denizinde,
Bir adım bile atamam…
Varlık ile yokluk arasında gezinirken
Belki de olasılıklar,
Görülmeyecek everenlerde,
Bütün isteklerimden bağımsız
Kendi hükmünü sürdürür…
Gerçekler sisli bir sabah vaktindeymiş gibi
Silik ve solgun gözükür,
Bulanıklaşır, görüşümden uzaklaşır…
Şimdi, gerçek nedir söyleyebilir misin bana?
Bir gün sona erecek olan zaman
Parçalanamaz bir bütünse,
Nedenler ve sonuçlar sadece bir yanılgıysa,
Birden solmaz mı
Yaşamın rengarenk tablosundaki renklerimiz.
Bu kaosun girdabının içinde,
Kulağımızda uğuldayan anlamsızlığıyla
Bütün kuantum belirsizlikleri
Ve olasılıklar,
Ve evrenin bütünü
Sayısız gerçeklerden sadece biriyse,
Gerçek nedir söyleyebilir misin bana?
Artık açıklayabilir misin,
İnsanlar bir gün at gözlüklerini çıkarıp,
Kendilerini inandırdıkları gerçeklere
Kapatıp gözlerini,
Aydınlatabilecekler mi karanlıklarını,
Bırakıp tüm inançlarından doğan kargaşaları…
Şimdi,
Yaşama daha ilk başından
Yenilgi ile mi başlıyoruz?
Söyleyebilir misin bana
Sessizce bir köşede
Zamanın dolması mı bekleyeyim?
Şimdi sıkıştığım bu olasılıklar denkleminde,
Başka bir gerçeklikte,
Çoklu evrenlerin sonsuzluğunda,
Bulabilir miyim,
Kaybettiğim gerçekliğin gün ışığını.
